Opnieuw getest in juni 2026! De eerste keer liepen we deze route in februari 2023, op een grijze maar droge dag. Nu - in juni 2026 - hebben we de route op een wisselvallige dag na een periode van droogte en hevige regen getest. De relevante foto's van 2023 hebben we behouden en natuurlijk hebben we nieuwe foto's toegevoegd.

De Overasseltse Vennen maken deel uit van het Rijk van Nijmegen, een natuurgebied met een grote diversiteit gelegen ten zuiden van Nijmegen. Het parkeerterrein bij deze route heeft geen gehandicaptenparkeerplaatsen. Het parkeerterrein is bruikbaar, maar er zitten wel een aantal forse gaten in. Als je het parkeerterrein af bent ga je rechtsaf en volg je het fietspad naar restaurant St. Walrick, net voorbij het restaurant kom je het eerste routebordje tegen, vanaf hier volg je de blauwe route met het rolstoelpictogram.

In het vennengebied liggen maar liefst 28 verschillende vennen. Door de combinatie van een zandlaag die bovenop een kleilaag ligt kent de bodem van dit gebied een bijzondere waterhuishouding. Door deze diversiteit en afwisseling zijn er veel verschillende amfibieën te vinden, waaronder de zeldzame knoflookpad. Deze pad kan wanneer hij zich bedreigt voelt een stofje afscheiden dat naar knoflook ruikt, daar komt de naam dan ook vandaan. In het gebied loopt ook af en toe een schaapskudde, meestal zal deze kudde niet op de paden lopen, een herder begeleidt deze kudde. De schapen zorgen ervoor dat de grond rond de vennen mooi open blijft, waardoor de diversiteit in het gebied behouden blijft. Kom je met een hond, houdt dan voldoende afstand van de schapen.

Vroeger woonden in het gebied het volk van de Hoemannen. De hoofdman van de Hoemannen was Walrick, naar hem is Sint Walrick genoemd. De dochter van Walrick was Heribertha. Het verhaal gaat dat Heribertha erg ziek was, maar dat zij werd genezen door de heilige Willibrord. Willibrord had een lapje van haar kleding in de eik voor het huis van Heribertha gehangen, dat zou gezorgd hebben voor haar genezing. Later zou ook keizer Karel de Grote genezen zijn door een lapje stof in deze boom. Keizer Karel de Grote liet daarom een kapel bouwen naast de boom. De ruïne van de kapel staat er nog steeds en in de boom naast de ruïne hangen mensen nog steeds lapjes stof. Bij ons eerste bezoek hebben we de ruïne niet gevonden omdat het routebordje onduidelijk was. Bij dit bezoek wisten we gelukkig waar we heen moesten om langs de ruïne te komen: wanneer je van de heide afkomt is er een oversteekplaats. Hier ga je rechtdoor, iets een helling op. Even verderop gaat het pad linksaf en kom je langs de ruïne van de kerk. Vanaf hier gaat de route een klein stukje over een pad waar wat gras op groeit om terug te komen bij Sint Walrick. Het is ook een optie om op en neer naar de ruïne te gaan en de route van 2023 aan te houden.

Een klein stukje van de route gaat langs wat mul zand. Dit zand spoelt uit vanaf een duin. Ook is het split waar het pad mee is aangevuld hier en daar iets mul en zijn er wat hellingen op de route. Een begeleider is daarom aan te raden.